เทคนิค/การช่วยเหลือ/การจัดการเรียนรู้ กลุ่มบกพร่องทางการได้ยิน

โดยสรุกระบวนการเรียนรู้ 5 ขั้นตอนตามแนวทางการศึกษาพหุภาษาหรือการจัดการเรียนรู้ภาษาที่ 1 สู่ภาษาอื่น ๆ (โดยใช้ภาษาแม่เป็นฐาน)ปแล้ว บทความนี้กล่าวถึง

โดยสรุกระบวนการเรียนรู้ 5 ขั้นตอนตามแนวทางการศึกษาพหุภาษาหรือการจัดการเรียนรู้ภาษาที่ 1 สู่ภาษาอื่น ๆ (โดยใช้ภาษาแม่เป็นฐาน)ปแล้ว บทความนี้กล่าวถึง

กิจกรรมพัฒนากล้ามเนื้อเล็ก (Fine-Motor Development Activities) หมายถึง กิจกรรมที่ส่งเสริมความสามารถในการควบคุมการทำงานของกล้ามเนื้อมือและตาให้ทำงานอย่างประสานสัมพันธ์ที่ดี

-

-

โดยสรุปแล้ว บทความนี้กล่าวถึงการดำเนินการอย่างไรให้ดำเนินการรายงานผลออกมาดี

.

กลยุทธ์ในการสอนนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน การแสดงสีหน้า ท่าทาง และภาษามือจะช่วยให้เด็กเข้าใจได้ดีขึ้น ให้เรียกหรือทำให้เด็กรู้ว่าเรากำลังจะพูดด้วยก่อนเสมอ โดยการแตะไหล่ หรือแขนเบาๆ และต้องหันหน้าไปทางเด็กเวลาพูดกับเด็ก อย่าตกใจ ถ้าเด็กไม่เข้าใจเรา หรือเราไม่เข้าใจเด็ก เด็กกับเราจะค่อยๆพัฒนาความคุ้นเคยเมื่อเวลาผ่านไป ให้สอนค่าศัพท์ใหม่ในบริบทต่างๆกันเพื่อเป็นการเสริม และความจําที่ถาวร ให้จัดลําดับหัวเรื่อง ความสำคัญ ของแผนการสอน ใช้สื่อการสอนที่มีความสัมพันธ์กับสิ่งที่จะเรียน และต้องบอกโครงร่างของเนื้อเรื่องหรือแผนการสอน หรือ กิจกรรมที่จะให้นักเรียนทำล่วงหน้า และสิ่งที่คาดว่าจะได้รับจากทำกิจกรรมนั้น

การสอนแบบสองภาษามีหลายรูปแบบสิ่งที่สำคัญของการสอนแบบนี้ คือ สอนภาษามือไทยเป็นภาษาแรกจนเด็กสามารถใช้ภาษามือไทยได้เป็นอย่างดี สอนภาษาไทยเป็นภาษาที่สองในรูปของภาษาเขียนอง สอนโดยครูสองคน คือ ครูหูหนวกและครูที่มีการได้ยิน (ครูทั้งสคนต้องรู้ภาษามือและภาษาไทย) - ใช้ภาษามือไทยเป็นภาษาในการเรียนการสอน - สอนภาษามือไทยแยกจากภาษาไทย

เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินนั้นโดยทั่วไปเชื่อว่า มีชีวิตที่เสียเปรียบมากในสังคมที่ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับภาษาและการสื่อสาร เด็กจะมีปัญหาทางภาษาและการพูดมากเนื่องจากสภาพการได้ยินมีความบกพร่อง การแสดงออกทางอารมณ์ของเด็กจะใช้พฤติกรรมทางกายเป็นสื่อแสดงออกมา การเรียน การปรับตัวในสังคม และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนจะด้อยกว่าเด็กปกติ เนื่องจากไม่สามารถใช้ประโยชน์จากการสื่อสารได้เหมือนคนอื่น เด็กที่พัฒนาการทางภาษาช้า แต่ความสามารถทางสติปัญญาเท่าเด็กปกติทุกอย่าง เพียงแต่มีข้อจํากัดทางภาษาจึงทำให้ดูเหมือนว่า เด็กด้อยกว่าเด็กอื่นๆ ทั่วไป การปรับตัวแตกต่างไปจากเด็กปกติ บางครั้งดูโดดเดี่ยว เหงาหงอย

การสะกดตัวอักษรด้วยนิ้วมือ คือ การสะกดตัวอักษรด้วยนิ้วมือเป็นวิธีการสื่อสารชนิดหนึ่งที่ใช้ในหมู่ผู้ที่สูญเสียการได้ยินหรือคนหูหนวกหรือบุคคลปกติที่ต้องการจะสื่อความเข้าใจกับคนหูหนวก แทนตัวพยัญชนะ สระวรรณยุกต์ ตลอดจนสัญลักษณ์อื่นๆของภาษาประจําชาติเพื่อการสื่อสารหรือการเขียนในอากาศนั่นเอง โดยทั่วไปแล้วตัวอักษรที่สะกดนิ้วมือของภาษาใดจะมีจํานวนเท่ากับตัวอักษรของภาษานั้น

ภาษามือ คือ ภาษาสำหรับคนหูหนวก (บุคคลที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน) ใช้มือ สีหน้ากิริยาท่าทางประกอบในการสื่อความหมายและถ่ายทอดอารมณ์ แทนการพูด ด้วยเหตุที่คนหูหนวกไม่ได้ยินเสียงพูดเหมือนคนปกติ จึงไม่สามารถพูดได้ แต่สายตาของเขาปกติมองเห็นกิริยาอาการท่าทางต่าง ๆ ที่เคลื่อนไหวไปมาได้

1. แนะนําครอบครัวของบุคคลที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน ในเรื่องต่อไปนี้ 1.1 ให้พบกับครอบครัวที่มีลูกเป็นบุคคลที่มีความบกพร่องทางการได้ยินเหมือนกัน เพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์การเลี้ยงดูลูก 1.2 ให้พบกับคนหูหนวกและคนหูตึงผู้ใหญ่ที่เป็นต้นแบบได้ เพื่อให้ผู้ปกครองมองเห็นแนวทางในการเลี้ยงดูลูก 1.3 ผลกระทบที่เกิดจากความบกพร่องทางการได้ยินที่จะเกิดกับเด็ก เช่น การรับรู้ การสื่อสาร และพัฒนาการทางภาษาที่ล่าช้า 1.4 การเลี้ยงดูลูกที่มีความบกพร่องทางการได้ยินอย่างไรจึงจะไม่ทำให้ลูกเป็นคนพิการ 1.5 ความสำคัญของการได้ยินที่เหลืออยู่ของเด็ก การฝึกให้เด็กได้ใช้การได้ยินที่เหลืออยู่ให้เกิดประโยชน์ การฝึกฟังตั้งแต่เด็กอย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่อง

การสอนพูด เป็นวิธีการสอนภาษาให้แก่นักเรียนที่มีการสูญเสียการได้ยินน้อยกว่า 90 เดซิเบลหรือเด็กที่หูตึงแต่กำเนิดไม่พูดหรือพูดช้าสามารถจะฝึกให้เด็กรู้จักฟังและรู้จักพูดได้ผู้ที่ทำหน้าที่นี้ต้องได้รับการศึกษาฝึกอบรมมาเป็นพิเศษ คือต้องมีกำลังใจ มีความอดทนและมีเวลาในการฝึกสอนซึ่งอาจจะต้องใช้เวลานับเป็นปีจึงจะสอนให้พูดได้นอกจากนี้ยังต้องได้รับความร่วมมือกับบุคคลอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องอีกมากมาย